Afscheid nemen van Seoul en onze draai vinden in Queenstown

Van hoge gebouwen, winter en drukte naar hoge bergen, zomer en rust. Onze week begon in Zuid-Korea en eindigde in Nieuw-Zeeland: wat een contrast. In dit artikel praat Ilse je bij over onze eerste week in Nieuw-Zeeland.

De laatste uren in Seoul

Na tien dagen van hot naar her sjezen in Seoul, vonden we het allebei meer dan prima om op maandagavond te vertrekken naar Queenstown. Ondanks dat we ontzettend veel hebben gedaan, kunnen we zeker nog niet alles van onze to-do-lijst afstrepen. Gelukkig is Seoul absoluut een plek waar we ooit willen terugkomen. Alleen dan wel in de lente of herfst, wanneer de bomen meer kleur hebben.

Een zwaar begin

We beginnen met een korte flashback naar Nederland: wat we toen nog niet wisten, was dat onze eerste inschattingsfout thuis al was gemaakt. We mochten namelijk allebei 20 kg check-in bagage en 7 kg handbagage meenemen in het vliegtuig. Enthousiast als we waren, pakten we daarom beide rugzakken en duffels in tot (bijna) het maximale gewicht. Best begrijpelijk als je een jaar weg gaat toch?

Eenmaal bij de incheckbalie, kregen we te horen dat de handbagage te zwaar was en ook nog te groot. Na het omwisselen van de spullen, lukte het ons toch om de bagage zonder extra kosten te laten inchecken. En dat is winst! Letterlijk en figuurlijk viel er toen een last van onze schouders.

Helaas was die opluchting van korte duur, want die zware last kwam natuurlijk als een boomerang weer terug op het vliegveld in Seoul. Geen idee hoe, maar het lukte ons om met het openbaar vervoer en 27 kg bepakking op onze rug het hotel te vinden (met een aantal kleine mental breakdowns tussendoor). Toen kickte het besef wel eindelijk in dat we echt zwaar overpakt waren.

Maar wanneer ik stress, denkt Elisabeth meestal in oplossingen gelukkig. Zo kwam ze met het idee een koffer aan te schaffen om zo het gewicht te verdelen en dus minder te hoeven dragen. Kijk hieronder, wat een beauty hè.

Schone schoenen dankzij biosecurity

Iedereen die Nieuw-Zeeland inreist, moet een zogenoemde Traveller Declaration invullen. Naast persoonlijke informatie en voor hoe lang je verblijft, werd ook gevraagd naar de spullen die je bij je hebt. Qua spullen ging het meeste over eten en drinken en een onderdeel ging over outdoor spullen.

Het meebrengen van onze modderige wandelschoenen resulteerde daarom in een bezoekje aan de biosecurity. Een ding is duidelijk: Elisabeth is beter in het schoonhouden van haar wandelschoenen dan ik. Maar na een schoenenschoonmaakbeurt door de immigratie mevrouw, kreeg ik mijn wandelschoenen brandschoon terug 🙂

Ter info: De Nieuw-Zeelandse overheid is erg streng met controleren op gebruikte outdoorspullen om te voorkomen dat er ongedierte of ziektes van buitenaf het land in komen. ‘It only takes one dirty tent to mess up New Zealand’, las ik op een poster op het vliegveld. Gelukkig hadden we die dan weer niet meegenomen.

De jacht op kampeerspullen

Omdat we online zagen dat langdurig verblijf in Queenstown erg duur is, kozen we ervoor om drie weken op een camping te vertoeven. Dit bespaart ons wat kosten, maar we vinden het vooral leuk om weer eens te kamperen. Dat doen we namelijk minder vaak dan dat we zouden willen. En waarom verblijven we drie weken in Queenstown? Dat is omdat we dan rustig kunnen wennen aan ons nieuwe thuisland voor het komende jaar in een prachtig bergachtig stadje.

Terwijl ik bezig ben met deze blogpost, doet Elisabeth onderzoek naar kampeerwinkels in Queenstown. En met succes: de outdoorwinkel Kathmandu heeft 20-30 procent korting op kampeerspullen! Dankzij het snelle slagen bij Kathmandu, konden we daarna nog even heerlie in de warme zon chillen. Overdag is het hier tussen de 15-20 ℃ en ‘s nachts kan het afkoelen van 8 tot 4 ℃.

Van hostel naar camping

De eerste nacht in Queenstown logeerden we trouwens in een hostel. Dat gaf ons de ruimte om de dag erna kampeerspullen te kopen voor op de camping. Op dag twee verhuisden we van hostel naar holiday park. Deze plek ligt een kwartier rijden buiten Queenstown. Gelukkig bieden ze aan gasten een gratis shuttlebus aan, ideaal!

De camping wordt vooral bezet door camperbusjes. Daarnaast staan er een aantal cabins. In het midden van het park ligt een grasveld met plek voor zo’n zes tenten. Hoewel er ook op dit grasveld twee van de zes plekken bezet wordt door een (camper)auto. Gezellig tussen de auto’s slapen we dus voornamelijk.

Tijdens het inchecken, merken we dat het hier niet gebruikelijk is om voor een langere periode een spot te boeken. De jongen van de receptie zei namelijk meteen: ‘Oh you are those girls that booked for 19 nights right?’ Wij: ‘Yes, we are…’ Bijna alle medewerkers op het holiday park hier zijn trouwens ook reizigers op een Working Holiday visum. Dat schept wel meteen een connectie!

Ik heb het nog niet gehad over onze zoektocht naar een camperbusje. Elisabeth vond de blog post anders wel erg lang worden. Dat bewaar ik daarom maar voor de dagboekblog van week 2.

Als je tot hier hebt gehaald: proficiat, bedankt voor het lezen en tot volgende week!

Liefs,
Ilse (& eindredacteur Elisabeth)